Veel mensen hebben een grote angst om zich uit te spreken, om te zeggen wat ze ergens van vinden. Om hun verhaal te vertellen.

Het hoofd oftewel het EGO vertelt ons dat ‘niemand op ons zit te wachten’ en dat ‘ons verhaal maar raar is’. Ik wil je graag iets vertellen over waar dit nou precies vandaan komt.

Ik weet zeker dat veel van de lezers van dit blog zullen herkennen dat ze diep van binnen een boodschap voelen,  een missie, een roeping, om zich uit te spreken. Dit heb je als kind ook al gehad, maar omdat je kind was kreeg je de boodschap dat je je mond moest houden… want je

was nog maar een kind, wat kon jij er nou van weten (volgens de volwassenen om je heen). En dat is ook niet de ‘schuld’ van de oudere generatie.. Zo ging dat vaak nu eenmaal.

De ene persoon heeft bovenstaande in minder of meerdere mate meegemaakt. Sommigen hadden echt helemaal niks te vertellen, anderen leerden dat ‘lief doen’ meer opleverde dan ergens tegenin gaan.

Ertegenin gaan is geen liefde krijgen

De impact die dat heeft op ons als we volwassen zijn is enorm, want als kind hebben we geleerd dat als we ons uitspraken = geen liefde krijgen. Om liefde te verdienen moest je lief zijn, luisteren, gehoorzamen etc. Hoe meer jij als kind de boodschap hebt gekregen dat jouw stem het niet waar was om gehoord te worden, hoe sterker je die associatie hebt.

Als je eenmaal volwassen bent, wil je je uitspreken… Je stem laten horen, je boodschap aan een publiek vertellen misschien. Maar dan gebeurt het; je bevriest. Je EGO begint allerlei excuses te verzinnen om het niet te gaan doen. Want je bent zo geprogrammeerd dat je dan zeker weet dat je geen liefde krijgt. En het EGO wil niet dat er iets veranderd, dat wil dat we klein blijven. Dat we niet evolueren, dat we blijven hangen in de illusie van dat wie we zijn = dat kind wat geen liefde krijgt als het een andere mening heeft.

Daarom is het zo eng om een filmpje op te nemen en op facebook te plaatsen of een blog te schrijven zoals deze of om een lezing te geven. ‘What if they don’t like me?’, is wat je hoofd denkt.

Stap uit je hoofd en ga naar je hart. Ga naar je lijf. Voelt het goed om te zeggen, zeg het dan. Zodra je dat namelijk gaat doen.. ook al is het met 1 teen in het water… zal het betekenen dat er een eind gekomen is aan de illusie dat jij bent zoals je bent. Het betekent het einde van jouw oude verhaal. Het betekent dat het een soort van sneeuwbal effect zal hebben. Je zult nooit meer dezelfde zijn en je zult steeds meer uitbreken uit de illusie.

So just start…. Ik zie je in de Ziggo dome 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *